Team MMKH Putten
STEUN ONS Tussenstand € 63.608,18
Tussenstand € 63.608,18 STEUN ONS
tot DH18
DAGEN UUR MIN. SEC.

Dag 7 Heel – Eindhoven

Geplaatst op 18 september 2018 Dag 7 Heel – Eindhoven

"KLEUR BEKENNEN"

Vandaag uitrollen naar Eindhoven over veelal makkelijke paden en wegen. We hadden er zin aan en waren zodoende weer in recordtijd op CP3, we werden daarbij geholpen door Arne van team “Knallen voor Kevin/de Mollen” onze buren uit Ermelo.
ac6a31b6-1e55-4a9e-ae67-9cf972eb3611

Prettig vertoeven

Op CP3 was het weer prettig vertoeven, wachten op vertrek naar de finish onder het genot van koffie, cola en broodjes kroket.d94101f3-3462-4da3-9995-3b99e11b7f18

Op het finishterrein werden we enthousiast onthaald door een grote menigte met daarbij uiteraard vrienden en familie, ook werd weer het totaalbedrag onthuld dat we met zijn allen bijeen gebracht hebben, een onbeschrijfelijk mooi bedrag van net iets meer dan € 900.000,– waar wij als MMKH met bijna € 65.000,– aan hebben mogen bijdragen en daarvoor onze dank uit spreken naar al onze sponsoren! Een mooi bedrag waar Duchenne Parent Project weer mooie projecten van kan initiëren.

54601309-1ea9-400a-8be9-9af217532d27

Nagenieten

Zondagmorgen, nog aan het nagenieten van de week Duchenne Heroes, bakje koffie, vers brood, geen rij voor je, geen desinfectie waar je je handen mee moet insmeren, geen heel ontbijtteam dat je vrolijk begroet, geen broodzakjes, geen zwarte stift om je startnummer op je zakje te schrijven.
We genieten na, praten over van alles wat we meegemaakt hebben. De routes, het weer, de vele bekenden die we weer ontmoet hebben, de nieuwe ontbijt- en dinerbalie in de tent, de uitzwaai van Thijs en Mathijs, de inhaalavond van Harriette en Koen, de intocht zaterdagmiddag……..

ac52c402-5ed3-4766-9e4f-d42dc22a2db4

Kleur bekennen…

Dan over de titel, we moesten allemaal deze week wel een keertje kleur bekennen, dat het warm was, dat het zwaar was, dat het zeer deed, dat we groen en geel zagen van weer klimmen, dat het zitvlak niet helemaal ongevoelig meer was.
Henk moest zelfs opgeven na een zware val door een breuk aan zijn ellenboog. Paul moest een dagje rust nemen omdat zijn lijf niet wilde. Gerda moest op dag 7 op CP2 met rust en paracetamol opgelapt worden om verder te kunnen.

fa7c0e02-9d4f-4390-b29b-e5ce8d580911
Deze week zagen we kleding in allerlei kleuren en combinaties langs komen van deelnemers en hun team, prachtig om te zien. Op de traditionele feestavond van de vrijdag met als thema “proud to be fout” waren weer van allerlei kleurige creaties te zien.
Maar dat groen en geel zien van het klimmen wisten we toch weer om te buigen, in de dan volgende afdaling waarna we nogal eens euforisch beneden kwamen en dat groen en geel helemaal vergeten waren!
Zo gaat het in het echte leven ook zo vaak, de kleuren vervagen soms, of de kleur is helemaal weg!
Maar kijk vooruit en geef het leven weer kleur! Francy Peeters-op het Roodt beschrijft het in haar nieuwe boek als volgt: Waar het leven zijn kleur verliest heb je iemand nodig die je erop wijst dat je zelf een nieuwe kleur kunt maken!

IMG_1513

Staat MMKH in 2019 weer aan de start? JAZEKER! Oudgedienden en nieuwe hebben hun deelname wens alweer uitgesproken om het nieuwe Duchenne Heroes jaar weer kleur te geven.
Bedankt voor uw sponsoring, uw hulp, uw woorden, uw aanwezigheid, uw kleuren!

Groet team MMKH 2018.

Lees meer

Dag films Duchenne Heroes 2018

Geplaatst op 16 september 2018 Dag films Duchenne Heroes 2018

In één overzicht de dag films van Duchenne Heroes 2018

Etappe 1

Etappe 2

Etappe 3

Etappe 4

Etappe 5

Etappe 6

Etappe 7

Lees meer

Dag 6 Valkenburg – Heel

Geplaatst op 14 september 2018 Dag 6 Valkenburg – Heel

Alweer de zesde dag, time flies when you’re having fun.

We zaten vanochtend al even te rekenen hoe laat we binnen zouden kunnen zijn vandaag, 15.00 uur zou makkelijk moeten lukken. Dat liep dus net even iets anders. Bij de start zag Gerard dat zijn voorband lek was, enfin kan gebeuren, snel verwisselen en gaan. Het tempo zat er lekker in en het eerste uur vlogen we over de baan. Daarna begon de trammelant. Andre reed lek en ondergetekende en Andre verwisselden (met hulp van een toevallig passerende bezemwagen) snel en iets minder vakkundig het bandje. Snel weer onderweg, maar 3 minuten later kwamen we erachter dat we de doorn nog niet uit de achterband hadden gehaald. Poging 2 verliep een stuk beter en vervolgens volle bak naar CP1. Onze teamgenoten hadden braaf op ons gewacht en met het complete team vertrokken voor het volgende stuk, 38 km naar CP2. Daarna was het wederom de beurt aan Gerard, weer zijn voorband maar met de hulp van Paul én dankzij het moordende tempo van Paul sloten zij snel weer aan bij het team. Vol gas door naar CP2 om de verloren tijd weer in te halen, maar net voor CP2 ging bij het Gerda het lichtje uit en kreeg ze een migraineaanval. Paar pilletjes erin, even een uurtje op de bank bij het CP en toen kon ze weer door. Het leed was nog steeds niet geleden want ondergetekende reed het laatste gedeelte nog lek en moest nog even een losgetrild shiftertje vastdraaien. Uiteindelijk kwamen we bijna als laatste team binnen, never a dull moment with team MMKH.

Tot slot nog even een liedje wat de hele week al door mijn kop schiet, en op dagen als vandaag een keertje vaker…

Lees meer