Duchenne Heroes dag 1, rondje om Saarburg.
Nadat gisteren bij aankomst op de camping toch wel een paar druppels zijn gevallen zag het er vanmorgen een stuk beter uit. Zelfs hier en daar blauwe lucht te zien! Helaas daarbij mist en de temperatuur was standje koelkast. Maar goed iedereen stond min of meer fris en fruitig klaar voor de eerste etappe. Zelfs enkele veteraan (nee, geen namen) met een pips gezicht van de zenuwen..
Omdat de camping boven op een heuvel ligt was de start best wel aangenaam, naar beneden dus. Dat het laatste stukje naar de finish steil omhoog is denken we nog even niet aan. Vandaag toch een pittige dag, naast klimmen die goed te doen zijn waren er ook die naast steil ook ruimschoots voorzien waren wortels en rotsen. Dat deze het goede humeur van onder andere de schrijver dezes niet ten goede kwamen moge duidelijk zijn. Verder hebben we grote stukken de Moezel gevolgd waar er erg mooie uitzichten te bewonderen waren. Helaas kunnen we onze eerst fikse valpartij melden. Onze teamcaptain zat in een afdaling achterom te kijken en zag daarbij een steen over het hoofd. Gevolg een salto mortale, een krom stuur en een gedeukt ego. Gelukkig viel het allemaal mee en heeft Walter deze etappe uit kunnen fietsen. Nattigheid in en buiten het bos viel erg mee, na de regenval hier afgelopen weken werd het ergste gevreesd.
16:00 strak peddelde het voltallige team moe maar voldaan, zoals het heet, onder de finish door.
Nu vanavond eerst nog wat drinken in de partytent en dan op tijd onder de wol, morgen etappe 2. Iets verder en iets zwaarder. We zullen zien.
Gr team MMKH