Dag 4 Duchenne Heroes 2017 Liller(L) – Spa d’or(B)
De dag begon als alle andere, 06.00 gaat de wekker, dan beginnen de rituelen voor een fietser. In het kort is dat het hoofd onder de kraan, de grote boodschap doen want later op de morgen tot aan de start is dat geen pretje meer als er een man of driehonderd voor je geweest zijn. Daarna ontbijten en omkleden en startklaar maken en dan om 08.00 het sein om te vertrekken. Vanmorgen ging dat ook zo alleen kwam de oude rot Henk Livestro met de mededeling dat hij even met de bezemwagen naar het ziekenhuis moest, Henk werd wakker met naar later bleek fibrillerende boezems van zijn hart. Na een bezoekje aan het Rode Kruis team in het kamp doorgestuurd naar het ziekenhuis. Hij heeft ondertussen medicijnen gekregen en die sloegen aan, laatste bericht is dat Henk morgen (do) weer naar het kamp mag. Henk: van harte beterschap namens het hele team!
Dan de rit van vandaag, pak em beet 98km en 2300hm te gaan. Op zich niet heel schokkende cijfers maar de rit van gisteren ziet nog aardig in de benen bij iedereen. Vandaag gaan we over de helft, is toch iets psychologisch dat je kunt aftellen. Het begon vandaag met lekkere klimmetjes, wel lekker vet in de bossen vanwege de regenval de laatste tijd. Door die vettige ondergrond waren er diverse klimmen maar ook zeker afdalingen die extra zwaar waren. Als u bekend bent in de regio zeggen de namen Vielsalm, Theux, Coo en Spa wel genoeg. Die vettige ondergrond leverde ons vandaag in de briefing van het kamp Duchenne Heroes nog de “de held op sokken” nominatie op. De bewuste sokken zijn roze en een 80cm lang dus vallen goed op. Waarom kregen we die nominatie? Nou, dat is best een verhaal hoor. In één van de afdalingen vanmiddag kwamen we zo vet van de blubber beneden van een bult af dat een teamlid bij een grote waterbak voor de koeien in een weiland de ingeving kreeg om de fiets er in te dompelen. Tot zo ver niets aan de hand, maar die bak water stond uiteraard achter de heining met schrikdraad. Toen kwam een ander teamlid, ook wel luisterend naar de titel captain, die zijn fiets ook zo’n beurt wilde geven. Zo gezegd zo gedaan, fiets over de heining en ook in de bak. Totdat de captain natuurlijk ook een handje uitstak en ook het prikkeldraad raakte en we allebei een enorme opdonder kregen van het schrikdraad. Saillant detail is dat het waarschijnlijk de enige heining is die werkt in België, uit ervaring weten we dat de palen in elk geval niet te vertrouwen zijn. Verder kwam het team zonder kleerscheuren aan in Spa.
Op naar donderdag, we gaan weer naar Nederland, Gulpen is het einddoel morgen. We hebben er zin aan!
Welterusten, groeten Team MMKH.