Team MMKH Putten
STEUN ONS Tussenstand € 13.975,00
Tussenstand € 13.975,00 STEUN ONS
tot DH19
DAGEN UUR MIN. SEC.

Het wordt een feestelijke dag! Met dat gevoel zijn we vanochtend opgestaan en losgelaten. Hoe? Nou simpel, de felicitaties vlogen ons om de oren, nog voor het ontbijt. Marcel nam ze in ontvangst voor zijn verjaardag. Gerda en Gerard voor hun 28ste huwelijksdag en André voor zijn 17de trouwdag. En die heeft daarop al drie jaar niet met zijn vrouw kunnen proosten, omdat hij aan Duchenne Heroes deelnam. ‘Mijn deelname is mede mogelijk gemaakt door mijn vrouw en kinderen’, zo zei hij.

Met zo’n start vol slingers en confetti (die er overigens niet waren – we missen Jannette) kon de dag natuurlijk niet meer stuk. Het weer poogde wat roet in het eten te gooien. Een mix van miezerregen en natte wind was net niet genoeg om naar de regenjackjes te grijpen. Gelukkig was het met 15 graden bijna twee keer zo ‘warm’ als de afgelopen dagen. Dus had je de neiging ook niet, want zo’n jack zit dan al gauw klam.

Het mutsje

Goed, we zijn hier om te fietsen en dat hebben we ook gedaan. Marcel deed dat met een soort mini-feestmuts op zijn helm, vastgezet met een plastic knevelbandje. Het mutsje weerstond manmoedig menige boomtak. En Marcel maar felicitaties in ontvangst nemen…

Op karakter en kracht

De 70 km-ploeg, versterkt met Betrouska, heeft vandaag 84 kilometer onder de wielen laten doorrollen. En pak ‘m beet een dikke 1.400 hoogtemeters. De 100 km-ploeg passeerde het zwart-wit geblokt bij 105 kilometer en met dik 1.700 hoogtemeters op de tellers. Was het spannend? Ja en nee. Was het uitdagend? Soms. Met z’n allen trokken we echter wel de conclusie dat het wel degelijk best zwaar was voor een vijfde dag. De benen hebben het beste gehad. De klimmen waren venijnig en soms naar. De spieren lopen dan sneller vol dan je lief is. Alleen op karakter en kracht konden enkelen een deuk in een pakje boter slaan. Zoals Walter die nog even een zevende tijd op Strava op een bepaald traject vestigde. Samen met Gerard trok hij even door na een lekke band. Dus inderdaad als de nood aan de man komt en het gat met het peloton moet worden dicht gereden. Ja, dan lukt het. Dan komt het karakter naar boven.

Warme broodjes

Bij het schrijven van dit stukje zitten we na te genieten en te borrelen. De taart en vlaaien zitten in de maag. Plus een prima maaltijd, want geachte lezers, het eten is bepaald niet slecht bij deze editie van Duchenne Heroes. Het is gewoon goed en er is aardig wat te kiezen. In de ochtend hebben we zelfs al een aantal keren warme broodjes gekregen. Ik zeg: dat verdient een pluim.

Morgen al weer dag 6. Een vlakke etappe. Meters maken en de spieren gelegenheid geven tot herstel.  Hoewel ik bij het schrijven al weet dat we toch weer flink op de pedalen gaan. Dat we toch hier en daar even het grote mes erop zetten. Want de finish lonkt. En niet te vergeten het grote eindfeest morgenavond….

Wim Otten.

< Terug