Duchenne Heroes Dag 1 – Rondje Bertrix

De kop is eraf. De eerste deelname aan Duchenne Heroes en voor enkelen van ons ook de eerste kennismaking met dit evenement en de eerste tocht langer dan 100 km. Kortom, een uitdagende dag.

De eerste dag is voor mij zelf ook eigenlijk nooit de beste, meestal gaat het dan in de loop van de week wel wat beter. De route begon vrij rustig, tot aan de tweede checkpoint was er weinig vuurwerk. Op CP1 moesten Bas en Camiel hun fiets nog even naar de mecaniciens brengen, Camiel omdat zijn fiets niet lekker schakelde en Bas omdat zijn achtertandwielen los getrild waren. Henke en Levi stonden ons op te wachten op CP2, zij waren toch al op pad gestuurd door enkele teamleden die hun speedo vergeten waren. Het zoet van de route werd bewaard voor de laatste 48 km, waarin de klimmetjes elkaar continu opvolgden. Toch kwamen we nog voor 16:00 uur weer terug op de camping.

Onze eerste deelname als team was in 2008, destijds was ik binnen het team één van de jongsten, inmiddels haal ik de gemiddelde leeftijd bij de 100km toch echt wel iets omhoog. Leeftijd is, zo blijkt, echter geen garantie voor verstandig gedrag. De jeugdige deelnemers hebben de wijze woorden van Joop Zoetemelk ter harte genomen: de tour wordt gewonnen op bed en daar lagen ze vanavond al mooi op tijd in.

Op naar de dag van morgen, van Bertrix naar Bure, 103 km en 1500 hm onder werkelijk prachtige zomerse omstandigheden. Laat maar komen.

Walter van de Pol