Duchenne Heroes 2023 dag 5

’t Kan verkeren, zoals Bredero als zei. Kun je de ene dag en je lichaam en je fiets naar de getver helpen, de dag erop kan het zomaar anders zijn. Hoe een paar uur slapen en een bezoekje aan de mecanicien dat allemaal kunnen veranderen. Denk je dan…

Met het lichaam ging het wel goed, slaap werkt altijd. Een bezoekje aan de fietsenmaker heeft helaas soms minder effect. Net voor cp1 kreeg hij weer kuren, een mc Gyver reparatie op cp1 leek even te helpen maar na een paar kilometer na het cp weer dezelfde ellende waarna ik besloot om toch maar de bezemwagen te bellen, zij waren er met 10 minuten. Patrick Mens heeft de taak op de bezemwagen overgenomen van Christien sinds zij er niet meer bij is. Patrick is ook een vader van een zoon met Duchenne, en een goede opvolger.

Op cp2 kreeg ik een crank van een reservefiets en kon ik weer verder met het team, het laatste gedeelte van de rit was zoals we deze waren begonnen. De gore klimmen werden afgewisseld, met vieze klimmen, kuitenbijters en helse klimmen. Kortom, een dag in de Ardennen is nooit saai.

16:50 uur kwamen we over de streep op de camping in Spa. De camping was aan de kleine kant, dus alles staat kop aan kont. Ook het sanitair was niet heel ruim dus er was een oplegger gehuurd met douches, een kant voor de dames en een kant voor de heren. Meestal staat er een rij bij de heren, dus meestal douche ik bij de dames, ook net zo gezellig trouwens. Ik had vandaag de trapleuning naar de damesdouche al in mijn handen toen ik Arian bij de heren binnen zag lopen, waarop ik besloot om toch eerst maar een poging bij de herendouche te wagen. Toen ik daar binnenkwam zag ik dat de oplegger een gezamenlijke douche was, dus zonder cabines, maar allemaal samen.

’t Kan verkeren.

Walter van de Pol