STEUN ONS
Tussenstand € 28.129,00
Duchenne Heroes 2016 was memorabel, in meerdere opzichten. 5 lichten we eruit, dat waren de meest bijzondere momenten van deze editie. Momenten waardoor je beseft dat elke DH een unieke belevenis is.
Het was de eerste DH waarbij een teamlid van MMKH enige dagen in het ziekenhuis moest verblijven na een ongelukkige val. In het blog van dag 6 doet hij, Gerard van Meerveld, zijn verhaal. Nadat de chirurg met een timmermansoog trefzeker drie edelmetalen parkers in zijn gescheurde bot bovenaan het been had geschroefd, kon hij weer op pad. Nog wel met krukken, maar aan de stemming te merken hangen die zo snel mogelijk aan de wilgen en start Gerard weer met trainen voor 2017. Want hij had zich voor de volgende editie al weer ingeschreven.
Het was de eerste DH waarbij MMKH met een ploeg de 100 km reed en met een ander de 70 km. Aanvankelijk hadden Marcel Vonk en Henk Livestro zich voor die kortere afstand al ingeschreven, maar Wijnand Zech en Wim Otten volgden respectievelijk op dag 1 en dag 2. Wijnand kampte met de naweeën van een verkoudheid en Wim verrekte zijn hamstring bij een ietwat ongelukkige manoeuvre, waardoor beiden het wat kalmer aan wilden doen. Alhoewel de 70 toch ook veel technische stukken en klimwerk van de 100 had, alleen fiets je elke dag tussen de 1,5 en 2 uur minder lang.
Het was de eerste DH waarin MMKH en De Mollen op elke camping gebroederlijk in een gezamenlijk bivak zatten. De caravans, bakwagen en camper als een bastion rond de vier partytenten. Putten en Ermelo bijeen als een club stoere strijders, die met elkaar toch maar even zo’n 10 procent van de eindopbrengst bij elkaar hadden gesprokkeld. Dat komt neer op z0’n 130.000 euro. Een teamlid van de ‘mollen’, Dimitri Dalessi, sloot zich zelfs aan bij de 70 club van MMKH. Want deze mol had wat last van een opspelende knie en dan graaf je liever wat kalmer aan. Oh sorry, ik bedoel klim.
Het was misschien wel de DH was met de droogste omstandigheden. Het regende alleen bij de start op dag 1 nog ietsje en op de laatste dag trakteerde een miniwolk ons op een paar spatjes. De tracks waren superdroog omdat het weken daarvoor nauwelijks had geregend. Kortom genieten van boomwortels die eens een keer niet glad zijn en van heerlijke lange afdalingen zonder baggerplekken te ontwijken.
Het was een DH met de hoogste opbrengst ooit! Dat is toch het allerbelangrijkste. Als zo’n 400 deelnemers ruim 1.387.285 euro (bijna 1,4 miljoen dus) bijeenbrengen dan hebben ze aanzienlijk meer dan het minimum vereiste van 2.500 euro per persoon weten te vergaren. Een hele prestatie op zich. En het heeft zin om door te gaan met het werven. Op medisch vlak worden successen geboekt. In de Verenigde Staten heeft de FDA (Food and Drug Administration) goedkeuring gegeven aan Exondus 51 (etiplirsen), een medicijn wat exon 51 kan skippen. Ongeveer 13 procent van de patiënten komen hiervoor in aanmerking. De ervaring leert dat het een kwestie van tijd is dat ook Europa volgt.
Beste lezers en blogvolgers. Het was me het weekje wel. We hebben genoten met een lach en met een traan. Ach dat is bij elke DH wel het geval. Een prestatie zowel qua inspanning als geldwerving die alleen mogelijk is geweest dankzij talrijke sponsoren. Bij deze willen we iedereen die en elk bedrijf dat geld heeft gedoneerd voor Duchenne via de sponsoring van ons team MMKH geweldig BEDANKEN.
Bijzonder gaat onze dank ook uit naar de ondersteuning tijdens de week fietsen. Naar teambegeleiders Endri Doppenberg, Johan van de Langemheen en zijn vader Wim van de Langemheen. Naar Christien van de Pol, Henk Ruitenberg, Jannette en Aart Reijersen, het viertal dat de twee bezemwagens bemanden. En naar Nissan Motor Nederland die een bakwagen ter beschikking stelde, waarin we materiaal konden vervoeren en die we ook als slaapplaats konden gebruiken.
De dagfilms nog een bekijken? Dat kan hier .
