STEUN ONS
Tussenstand € 87.070,04
De blog waar iedereen op gewacht heeft. De veelbesproken jonge goden hebben vandaag het toetsenbord. We zullen bij het begin beginnen.
Vanochtend zijn we wakker geworden na een onrustige nacht, want de donderdagavond is blijkbaar de keetavond, nadat alle herriemakers een keertje sliepen, werden we nog wakker gehouden door het heerlijke koor van de koelwagen, want die stond strak naast de caravan. Na al die ellende is iedereen toch fit wakker geworden. Na het vaste ritueel en de zelfvernedering wat vet smeren is, zijn we toch weer opgestapt voor weer een mooie tocht. De route van vandaag begon nog aardig serieus. De laatste paar El Diablo`s (duivelse klimmen) waren voor CP1 al bekeken. De tocht naar CP1 verliep helaas wel moeizaam. Camiel en Andre reden akelig verkeerd in een klim waar ook aardig lastige bochtjes in zaten. Waar Rens dacht het voor te doen aan Berry en Djurre en vervolgens stijf onderuit ging, een beetje zelfoverschatting dus. Toen wij bijna allemaal op een kleine zelf ingelaste tussenstop stonden, waren we toch André en Camiel kwijt die bleken bandenpech te hebben. Na 1x de band opgepompt te hebben en proberen door te fietsen, omdat Camiel dacht dat hij tubeless reed (zonder binnenband) stonden ze 200 meter later weer met een zachte band. Camiel reed toch niet tubeless, maar had wel een binnenband met een doorn. Toen iedereen weer compleet was gingen we weer rustig verder totdat vlak voor CP1 Bas begon te spuiten. Er zat een spijker in zijn band en Djurre reed achter hem die direct begon te schreeuwen als een mager speenvarken en met als gevolg dat een Belgisch landweggetje nu vol met latex ligt. Toen we eindelijk een keer wegreden van CP1 bleek Camiel weer lek te hebben. Sommige mensen hebben ook altijd pech. Tussen CP1 en CP2 was het lekker rollen met 2 kleine El Diablo`s. Op CP2 stond de grote vriendin van Camiel al op ons te wachten met de tosti-ijzers. Naar de finish was lekker rollen dus deze rit was goed te doen. Klasse routemakers.
U vraagt zich natuurlijk af De grote vriendin van Camiel? Deze beste mevrouw is de 1e dag van de week door onze topbegeleider Levi, de caravan ingestuurd. Toen Camiel de zin hoorde “Camiel we gaan een biertje drinken” wisten Camiel en Rens niet hoe snel ze de deur moesten barricaderen, maar Rens was niet opgewassen tegen deze krachtpatser. Met 1 zwaai was het tussenschot open. Wat er voor de rest van de nacht is gebeurd blijft altijd een raadsel. Over raadsels gesproken: de Belgische dames die niet wisten wat hun overkwam nadat er een groep fietsers langskwamen die stuk voor stuk gehaktbal riepen. Die term werd steeds vaker gebruikt hoe verder de week was. Voor Bas was er ook nog een mooie verrassing, zijn vriendin stond tijdens de route samen met haar moeder te wachten. Na een lief onthaal was Bas niet meer te stoppen die dag. Toen we wegfietsten werd er nog een klasse uitspraak geroepen “Broodje Bal want de moeder mag er ook wezen” we gaan de naam van deze fietser niet benoemen hierzo.
Nu genoeg over dat fietsen ik ben er zelf ook klaar mee. We zijn deze week als jonge goden goed verzorgd door onze mede jonge goden daar mochten we absoluut niet naar bed van. Ze probeerden ons telkens te verleiden om nog even te blijven zitten en een drankje te nemen. Levi nam zijn taak zelfs zo serieus dat hij probeerde Djurre de tent in te tillen, dit werd Levi fataal. Hij ging gestrekt naar de grond, maar hielt op magische en professionele wijze zijn biertje rechtop. Hij had niks in te brengen tegen de volle 85kg van deze bovengemiddeld zware fietser. Dit was dan de week tot nu toe voor ons. We zitten nu in de voorbereidende fase voor de feestavond.
Fijne avond iedereen.
De jonge goden.
